1990 Yılı öncesinde New York’un bazı mahalleleri girilemeyecek kadar güvensiz ve tehlikeliydi.Şehre gelen turistlere otel görevlileri harita üzerinden hangi bölgelere girilmemesi gerektiğini anlatırlardı.Bazı sokaklara gündüz vaktinde bile girmek tehlikeliydi.Tenha saatlerde metroyu kullanmak sakıncalıydı.Hergün televizyon haberlerinde duyulan New York’ta işlenen dehşet verici suçlar artık kanıksanmıştı.Sadece yabancılar değil New York halkı da can güvenliğinden şikayetçi idi. 1994 Yılında suç oranının zirveye ulaştığı bir zamanda Rudolf Giuliani belediye başkanı seçildi.Giuliani 8 yıl yani iki dönem belediye başkanlığı sırasında bırakın büyük suçları adi suçları bile çok büyük oranda azalttı. Kenti güvenli hale getirdi.Bu konuda başarısıyla uluslararası bir üne kavuştu.Giuliani’nin başarısını açıklayan değişik teoriler ortaya atıldı.New York kentindeki suç oranının çok kısa bir sürede azalması kent sosyolojisi ve belediyecilik alanında yazılan makalelere konu oldu.Malcolm Gladwell, Tipping Point kitabında bu başarıyı demokrafik ve sosyolojik gelişmelerin birikimine bağladı.Oysa Giuliani’nin açıklamaları farklıydı; “Suçlarla mücadeleyi nasıl başardın? sorusuna son derece basit açıklama yapıyordu. “Önce küçük konulardan başladım. Terk edilmiş bile olsa bir binada cam kırıldığında hemen tamir ettirdim. Bir binanın köşesine biri bir torba çöp bıraksın, bir süre sonra, her geçen çöpünü oraya bırakır ve kısa sürede dağlar gibi çöp birikir.Ben ilk bırakılan çöp torbasını kaldırttım.” cevabını veriyordu.Giuliani “bir sokağın suç bölgesine dönüşmesinin önce tek bir pencere camının kırılmasıyla başladığını “her ropörtajında uzun uzun anlatırdı.Eğer ilk kırık cama çevreden tepki gelmez ve cam hemen tamir edilmezse ,oradan geçenler o bölgede düzeni sağlayan otorite olmadığını düşünürler.Diğer camları da kırarlar.Daha kötüsü, bu sokakta daha büyük suçlarında işlenebileceği algısı yerleşir. Ardından daha büyük suçlar gelir,bir süre sonra o sokak polisin giremediği bir bölgeye dönüşür.Kötülük hızla bulaşır! Başlangıçta oldukça masum ve küçük suçlar olarak görülebilecek; metroya bilet almadan binmek,apartman girişlerini tuvalet olarak kullanmak , kamu malına zarar vermek ,içki şişelerini yola atmak gibi davranışlar söz konusu mekânları “kurtarılmış bölge “haline dönüştürür.Sır sıfır toleransta gizliydi.New York’un iyileşmesinin öyküsüde önce küçük kazanımlar elde edilerek başlamış.Giuliani “yapılabilir olanı yaparak” başlamış.Polisin önce bu küçük görünen suçların peşine düşmesi, suçluları yakalayarak haklarında işlem yapması , kentin işleyişini,huzurunu bozacak en ufak bir suça bile hoşgörü göstermemesi ;Bir sokağın, metro istasyonunun ya da mahallenin suç üreten bir bölgeye dönüşmeyeceği mesajını çok net olarak vermiş oldu.Giuliani’nin sekiz yıllık belediye başkanlığı sonunda New York ,gündüz ana caddelerde soygunların silahlı çatışmaların olduğu bir kentten uluslararası bir efsaneye dönüşmüş.Cinayetler %70 den yüksek bir oranda azalma göstermiş.İşin ilginç yanı ABD’nin en kalabalık şehrindeki bu uygulama diğer şehirleri bile etkilemiş.