“YÜZÜNCÜ MAYMUN DENEYİ”
Yıl 1952 yılında pasifik okyanusunda Ken Keyes Jr. tarafından yapılan bir deney. Bu deney pasifik okyanusunda yer alan Japonyanın Koshima adasında Macaca Fuscata türü maymunlar üzerinde otuz yılı aşkın süre boyunca bilim insanları tarafından yapılan gözlemi kapsıyor. ( Adamın işi yok 30 yıl buna mı harcamış deme zavallılığında bulunmayın )
Maymunlar bilindiği üzere yeme alışkanlıları ve davranışları ile neredeyse insan türüne en yakın olan hayvan türü. Yüzüncü Maymun deneyi, bilim insanlarının 1952 yılında adadaki maymunların beslenmesi için kumların içerisine patates bırakılması eylemiyle başlıyor. Patatesin tatlı tadı Macaca Fuscata maymunlarının hoşuna gitmesine karşın patatesin kumlu olması hoşlarına gitmiyor. Fakat patatesin tadını çok beğenmiş olmalılar ki patatesi kumlu şekilde yemeğe devam ediyorlar.
Bu deney devam ederken bir gün, henüz on sekiz aylık olan İmo isimli dişi maymun kumlu olan patatesleri en yakın su birikintisinde yıkadığı ve o şekilde yediği görülüyor.
Daha sonra İmo’nun yapmış olduğu bu davranışı annesi öğreniyor ve o da aynı şekilde patatesi yıkayarak yemeğe başlıyor. Bu davranış önce aile bireylerine yayılıyor. Daha sonra bunu gören diğer maymunlarda (1952-1958) patatesleri yıkayarak yemeyi öğrenmeye başlıyorlar.
Burada ilginç olan gözlem ise bazı maymunların bu yeniliğe karşın halen kumlu patates yemeğe devam etmeleri oluyor. Koshima maymunlarından yüz tanesinden doksan dokuz tanesi artık patatesi yıkayarak yemeği öğreniyor.
Fakat 1958’in sonbaharında ilginç bir şey oluyor ve yüzüncü maymunun patatesi yıkayarak yemeğe başladığı görülüyor daha da ilginci aynı günün akşamında adadaki tüm maymunların patatesi yıkayarak yedikleri görülüyor.Burada “Yüzüncü Maymun” patatesi yıkayarak yemeye başlaması kritik eşik noktasını oluşturuyor. Yani öğrenme, bilinme gibi davranışlar belirli bir sınırı aştıktan sonra yeni bir bilinç süreciyle ortaya çıkıyor ve yayılıyor.
Bu davranıştan sonra ise asıl en ilginç olan sonuç ortaya çıkıyor. Adayla doğrudan bir ilişkileri olmadığı halde, diğer adalardaki maymun kolonilerinin de aynı anda patateslerini yıkayarak yemeğe başladıkları.
“Yüzüncü Maymun Fenomeni” Duke Üniversitesi‘nden Doktor J.B. Rhine tarafından değişik deneylerde tekrarlanıyor. Her deneyde ise aynı sonuçla karşılaşılıyor.
Biyokimya profesörü Rupert Sheldrake organizmalardaki karakteristik özelliklerin oluşumunu anlamına gelen“Morfogenetik Yapı” üzerine araştırmalar yapan bir bilim insanı.
Sheldrake çalışmasını otuz yıllık bir araştırma olan “Yüzüncü Maymun Deneyi”ne dayandırıyor. Sayı bir sınırı aştığında diğer adalardaki maymunların da bu şekilde davranış sergilemelerinden dolayı morfogenetik yapının varlığı nedeniyle maymunların aralarında iletişim kurduklarını ileri sürüyor.
İlk maymun kadar yüzüncü maymunun da önemli olduğunu unutmayın ve yüzüncü maymunu ihmal etmeyin. Başarınız 100. maymunu kazanmaya bağlı olduğu gibi başarısızlığınız da 100. maymunu kaybetmeye bağlı olabilir.