Fatih Sultan Mehmet Otlukbeli’de Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan’ı yenince Uzun Hasan kaçar. Fatih’in yanındaki devlet adamları başkent Tebriz’e kadar gidip Akkoyunlu ülkesinin tahribini önerirler.
Sultan Fatih; “Uzun Hasan denen caninin canını yakmak saltanat gayretinin gereği idi yerine geldi. Hanedanı yıkmak mürüvvet değildir. Oğlu serkeşin başın kesip ol ateşle ciğerini kavurmak yeter. Parlak kılıcımızın akıttığı kanla ocağını söndürmek hacet değil. Kendisine yapılanlar çok bile oldu. Müslüman sultanların hanedanlarını yıkmak iyi adet değildir. Bana kalsa saltanatım için bu kadar fazlasını dahi yapmazdım. Ancak o buna sebep oldu. Maksadımız kendisini tedip etmekti. Bu ise fazlasıyla olmuştur. İntikam saikiyle arkasından gitmek , bir çok yeri harap etmek , mahvetmek demektir. Neticede fakir – gani nice mazlumun bedduasına maruz kalırız. Bilirsiniz ki ah! Okuna gökyüzü bile siper olmaz. Bu oka nişan almak sonunu düşünen kişinin işi değildir. Hem vebal altına gireceğimiz , bereketsiz bunca işle meşgul olarak, Hristiyanlarla gaza işlerini tadil etmek ahret endişesi taşıyanların kârı değildir.”